مرگ قو

این شعر زیبا رو داخل وبلاگ « عمو میرزا » خوندم و برای هزارمین بار از خوندنش لذت بردم. پس تصمیم گرفتم به صورت دکلمه براتون بخونمش. البته نا گفته نماند. بدون تمرین همینقدر صدا خام و خسته است. به بزرگی خودتون ببخشید. هوسی بود که باید اجرا میشد. شنيدم كه چون قوي زيبا بميرد؛ فريبنده زاد و فريبا بميرد! شب مرگ؛ تنها نشيند به موجی رود گوشه اي دور و تنها بميرد! در آن گوشه چندان غزل خوانَد آن شب كه خود در ميان غزل ها بميرد! گروهي بر آنند كاين مرغ شيدا كجا عاشقي كرد